Mijn handschrift
Sorry, this one is in dutch. If I had to write all this in english, probably no one would have understood it, so now at least the dutch readers do...
Het is al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst een stukje in het Nederlands schreef. Eerst deed ik het vrijwel dagelijks, vervolgens besloot ik om Engels en Nederlands af te wisselen en al spoedig schreef ik vrijwel alleen nog maar in het Engels. Op de een of andere manier werkte die taal voor mij een beetje verslavend: al snel begon ik over de onderwerpen waarover ik hier wilde schrijven in het Engels te denken, en dan lag het voor de hand om het ook maar zo op te schrijven. Het feit dat ik voor mijn studie nu ook veel in het Engels moet schrijven helpt zeker ook mee. En uiteraard mijn verguldheid over het feit dat ik nu ineens lezers uit India, Canada en Nieuw-Zeeland blijk te hebben. Ik ben ook maar een ijdel mens...
Maar bepaalde onderwerpen lenen zich beter voor het schrijven in een taal die toch niet mijn moedertaal is dan andere. Over een leuke bank of een mooi behangetje schrijven gaat best wel in het Engels, maar zie de meer persoonlijke thema's of je gevoel voor humor maar eens 1 op 1 overgezet te krijgen... Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee of mijn zorgvuldig met online woordenboek in elkaar gefrutselde grapjes ook een beetje overkomen in het Engels.
Ook stoor ik me soms aan mijn toch wat beperkte vocabulaire. Wie schrijft over mooie dingen, ontkomt er niet aan om de bijvoeglijk naamwoorden die uitdrukking geven aan het fenomeen mooi heel vaak te gebruiken. Nu kun je dat in het Nederlands nog eens afwisselen met wat synoniemen of uitdrukkingen met een min of meer vergelijkbare betekenis, maar in het Engels blijkt dat toch lastiger. Op een gegeven moment zag ik mezelf zo vaak licht hysterische termen als amazing, terrific, lovely en wonderful gebruiken dat ik me langzaam maar zeker zon Amerikaan met eeuwige tandpasta-smile begon te voelen.
Maar bepaalde onderwerpen lenen zich beter voor het schrijven in een taal die toch niet mijn moedertaal is dan andere. Over een leuke bank of een mooi behangetje schrijven gaat best wel in het Engels, maar zie de meer persoonlijke thema's of je gevoel voor humor maar eens 1 op 1 overgezet te krijgen... Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee of mijn zorgvuldig met online woordenboek in elkaar gefrutselde grapjes ook een beetje overkomen in het Engels.
Ook stoor ik me soms aan mijn toch wat beperkte vocabulaire. Wie schrijft over mooie dingen, ontkomt er niet aan om de bijvoeglijk naamwoorden die uitdrukking geven aan het fenomeen mooi heel vaak te gebruiken. Nu kun je dat in het Nederlands nog eens afwisselen met wat synoniemen of uitdrukkingen met een min of meer vergelijkbare betekenis, maar in het Engels blijkt dat toch lastiger. Op een gegeven moment zag ik mezelf zo vaak licht hysterische termen als amazing, terrific, lovely en wonderful gebruiken dat ik me langzaam maar zeker zon Amerikaan met eeuwige tandpasta-smile begon te voelen.
Maar goed, even terug naar het Nederlands dus voor vandaag. Een van de leuke dingen van het bloggen vind ik het krijgen van reacties van anderen, zo nu en dan uit onverwachte hoek. Een hele tijd geleden schreef ik een stukje waarin ik refereerde aan mijn handschrift en mijn neiging om altijd te tekenen en schrijven met dikke, impulsieve lijnen. Ik verwees in dat stukje naar de handschriftanalyse en de mogelijkheid om aan de hand van je manier van schrijven iets over je persoonlijkheid te weten te komen. Hierbij plaatste ik een linkje naar een website over handschriftanalyse.
Een tijdje later ontving ik een reactie van de maker van de website: of ik het leuk vond als hij een beknopte analyse van mijn handschrift zou maken? Benieuwd stemde ik toe, en stuurde een korte handgeschreven brief naar hem toe. Stiekem al wel een beetje denkend: schrijf ik wel voldoende netjes? Hoeveel van mijn diepste geheimen en meest akelige karaktertrekken heb ik met het schrijven van deze paar simpele woorden verraden?
Met de akelige karaktertrekken bleek het mee te vallen. De analyse die ik ontving schetste eigenlijk een behoorlijk sympathiek beeld van de persoon die bij het handschrift hoorde, ikzelf dus. Zo horen we dat graag. Maar klopte het ook een beetje?
Een tijdje later ontving ik een reactie van de maker van de website: of ik het leuk vond als hij een beknopte analyse van mijn handschrift zou maken? Benieuwd stemde ik toe, en stuurde een korte handgeschreven brief naar hem toe. Stiekem al wel een beetje denkend: schrijf ik wel voldoende netjes? Hoeveel van mijn diepste geheimen en meest akelige karaktertrekken heb ik met het schrijven van deze paar simpele woorden verraden?
Met de akelige karaktertrekken bleek het mee te vallen. De analyse die ik ontving schetste eigenlijk een behoorlijk sympathiek beeld van de persoon die bij het handschrift hoorde, ikzelf dus. Zo horen we dat graag. Maar klopte het ook een beetje?
De schrijfster is een enthousiaste, vriendelijke, niet alledaagse jonge vrouw met een groot creatief en scheppend vermogen. Ze is zeker geen doorsnee persoonlijkheid en laat door haar aparte lettervormen zien dat ze zich op geheel eigen wijze heeft ontwikkeld. Ze neigt wat naar het extravagante, het sensuele en zal dit ook in haar uiterlijk, haar kleding en in haar levensstijl laten blijken. Felle kleuren, lekkere dingen, een beetje luxe en de nodige durf en lef zullen ervoor zorgen dat het leven met haar zeer zeker niet saai en voorspelbaar zal zijn.
Hmm
klopt dat? Ik vind het lastige met dit soort omschrijvingen altijd dat ik mezelf overal wel een beetje in herken. Iedere enigszins uitgebalanceerde persoonlijkheid (al zou ik mezelf niet altijd zo willen omschrijven!) heeft van alles wel wat in zich. Maar goed, enigszins creatief ben ik wel, enthousiast alleen als iets me enthousiast maakt (en dus ook vaak niet), maar dan ben ik het inderdaad ook goed, en doorsnee ben ik denk ik inderdaad niet. Saai en voorspelbaar hopelijk ook niet trouwens.
Bij het hele extravagante heb ik zo mijn bedenkingen, ik hou inderdaad van felle kleuren, lekkere dingen en luxe, maar die nodige durf en lef ontbreken nog wel eens. Diep van binnen ben ik een echte paradijsvogel, zullen we maar zeggen
Bij het hele extravagante heb ik zo mijn bedenkingen, ik hou inderdaad van felle kleuren, lekkere dingen en luxe, maar die nodige durf en lef ontbreken nog wel eens. Diep van binnen ben ik een echte paradijsvogel, zullen we maar zeggen
Ze kan wat gehaast zijn, maar dat zal niet snel tot chaotische taferelen leiden wat men wellicht van een kunstenares zou verwachten. Ze is eigenlijk best gesteld op orde, heeft een groot doorzettingsvermogen en ze zal zichzelf hoge, maar haalbare doelen stellen. De schrijfster is zeer communicatief ingesteld, altijd in voor een discussie, maar heeft soms wat moeite om anderen aan het woord te laten. Ze kan haar gedachten en gevoelens goed naar de buitenwereld uiten waarbij ze best wel eens wat kritisch uit de hoek kan komen.
Gehaast? Ja!
Geen chaotische taferelen? Hmm ? Misschien toont mijn handschrift toch mijn betere zelf
Gesteld op orde? Jazeker, zolang iemand anders die orde op zaken stelt
Doorzettingsvermogen? Soms wel, soms niet
Communicatief? Varieert
In voor discussie? Vroeger wel, wordt steeds minder.
Moeite anderen aan het woord te laten? Dat moet je anderen vragen!
Kritisch? Uhm laat dat best wel eens maar weg.
Geen chaotische taferelen? Hmm ? Misschien toont mijn handschrift toch mijn betere zelf
Gesteld op orde? Jazeker, zolang iemand anders die orde op zaken stelt
Doorzettingsvermogen? Soms wel, soms niet
Communicatief? Varieert
In voor discussie? Vroeger wel, wordt steeds minder.
Moeite anderen aan het woord te laten? Dat moet je anderen vragen!
Kritisch? Uhm laat dat best wel eens maar weg.
Ze is een betrouwbare vriendin en ze zal er ook moeite voor willen doen een relatie op te bouwen en te onderhouden. Ze weet van zichzelf wat haar zwakke en sterke punten zijn en heeft wat dat betreft een realistisch zelfbeeld. Haar diepere gevoelens zal ze niet zo snel met de buitenwereld delen, daarvoor moet toch eerst een vertrouwensband ontstaan. Ze zal mensen tot een bepaald punt tot haar egvoelsleven toelaten, maar ze zal ook bepaalde zaken graag privé willen houden.
In dit stukje herken ik mezelf wel. Ik ben behoorlijk op mezelf, ben niet altijd de beste vriendin in de zin van vaak bellen, op tijd het juiste kaartje sturen etc., maar ik ben wel erg trouw en zal iemand nooit laten zitten op een moeilijk moment. Althans, zo ervaar ik mezelf, helemaal zeker weten of het ook zo overkomt doe je natuurlijk nooit.
Of ik een realistisch zelfbeeld heb vind ik moeilijk te zeggen. Ik kan altijd veel meer zwakke dan sterke punten van mezelf opnoemen. Of dat een minderwaardigheidscomplex of een realistisch zelfbeeld is laat ik maar even in het midden
In de rest van de analyse vielen nog termen als eigenwijs en eigengereid (ik zeg: helemaal niet! Ik weet gewoon wat goed is ), snelle en scherpe gedachtegang (best wel, maar afhankelijk van het onderwerp: als mij een wiskundige kwestie wordt voorgelegd, wil die snelle gedachtengang nog wel eens akelig stilvallen) en sterke voor- en afkeuren (dat kan ik onmogelijk ontkennen).
Of ik een realistisch zelfbeeld heb vind ik moeilijk te zeggen. Ik kan altijd veel meer zwakke dan sterke punten van mezelf opnoemen. Of dat een minderwaardigheidscomplex of een realistisch zelfbeeld is laat ik maar even in het midden
In de rest van de analyse vielen nog termen als eigenwijs en eigengereid (ik zeg: helemaal niet! Ik weet gewoon wat goed is ), snelle en scherpe gedachtegang (best wel, maar afhankelijk van het onderwerp: als mij een wiskundige kwestie wordt voorgelegd, wil die snelle gedachtengang nog wel eens akelig stilvallen) en sterke voor- en afkeuren (dat kan ik onmogelijk ontkennen).
Ik vind het altijd wel interessant wanneer iemand op basis van een bepaald kenmerk, zoals geboortedatum, muzieksmaak, handschrift of wat dan ook iets meent te kunnen zeggen over de rest van je karakter. Ik geloof ook wel dat uit allerlei kenmerken dingen over je persoonlijkheid te herleiden zijn. In horoscopen geloof ik op zich niet (hooguit wanneer het me uitkomt), maar het valt me wel op dat een aantal eigenschappen die altijd als kenmerken van mijn sterrenbeeld (schorpioen) genoemd worden, ook terug komen in deze handschriftanalyse.
Tegelijkertijd heb ik vanuit het idee dat je persoonlijkheid toch redelijk dynamisch is, en dat je zicht op jezelf beperkt is, toch altijd wel moeite met karakterschetsen. Ik zie mezelf als vriendelijk en onaardig, als sociaal en a-sociaal, als sterk en zwak, als eigengereid en meegaand, als rationeel en emotioneel. Ik ben bang maar heb ook lef, ik ben bijzonder en oersaai, geïnteresseerd en egocentrisch, ik ben eerlijk en oprecht maar ook laf en onecht. Ik ben even bloedserieus als dat ik grappig ben, althans, dat geloof ik zelf graag. En dat is nou vaak een beetje het punt met karakteranalyses: je herkent er altijd wel iets in, misschien wel alleen de dingen die je zelf graag wilt zien. En de positieve eigenschappen die je worden toegeschreven, maar waar je zelf eigenlijk een beetje over twijfelt? Je zou wel gek zijn om die te ontkennen
Tegelijkertijd heb ik vanuit het idee dat je persoonlijkheid toch redelijk dynamisch is, en dat je zicht op jezelf beperkt is, toch altijd wel moeite met karakterschetsen. Ik zie mezelf als vriendelijk en onaardig, als sociaal en a-sociaal, als sterk en zwak, als eigengereid en meegaand, als rationeel en emotioneel. Ik ben bang maar heb ook lef, ik ben bijzonder en oersaai, geïnteresseerd en egocentrisch, ik ben eerlijk en oprecht maar ook laf en onecht. Ik ben even bloedserieus als dat ik grappig ben, althans, dat geloof ik zelf graag. En dat is nou vaak een beetje het punt met karakteranalyses: je herkent er altijd wel iets in, misschien wel alleen de dingen die je zelf graag wilt zien. En de positieve eigenschappen die je worden toegeschreven, maar waar je zelf eigenlijk een beetje over twijfelt? Je zou wel gek zijn om die te ontkennen
Deze aarzelingen nemen niet weg dat ik het erg leuk vond om te lezen wat een deskundige uit mijn handschrift haalde. Het is een grappig handvat om eens na te denken over hoe je zelf in elkaar zit (voor het geval je dat nog niet genoeg deed!): wat herken je en wat juist helemaal niet?
Ik denk dat het idee jezelf te kennen een illusie is, maar een poging doen is natuurlijk nooit weg. Voor wie ook benieuwd is naar wat je handschrift over je zegt: via deze website kun je een analyse laten maken!
Ik denk dat het idee jezelf te kennen een illusie is, maar een poging doen is natuurlijk nooit weg. Voor wie ook benieuwd is naar wat je handschrift over je zegt: via deze website kun je een analyse laten maken!
Comments