Ninainvorm
a blog about art, craft, design and beautiful everyday life
Where to buy

Maybe you can also find my stuff in your neighbourhood! Click here to see an up-to-date list of where you can buy my products.

Wholesale

Interested in selling Ninainvorm postcards, posters, art prints or ceramics in your own shop? You can send me an email at ik_ben_nina@hotmail.com to hear about the possibilities!

Hoe het werkt met gewenning
Schoonheid, originaliteit, gewenning, verveling, frequentie, hoeveelheid en meer van dat soort dingen zijn op een interessante manier met elkaar verbonden. Soms vind je iets de eerste keer dat je het ziet enorm mooi, maar wordt dat de tweede keer of de derde keer al stukken minder. Wat de eerste keer zo tot je verbeelding sprak, verliest zijn glans dan bij het vaker zien. Andere dingen vallen je in eerste instantie weinig op, maar zijn als een groeidiamant: elke keer dat je ze opnieuw ziet, worden ze een beetje mooier.
Soms is er een vernieuwende trend, die je in zijn begindagen prachtig vindt, maar die je na er een jaar lang mee doodgegooid te zijn niet meer kunt zien. Andersom lijkt een beginnende trend soms vreselijk lelijk, maar begin je hem naarmate je het vaker ziet steeds meer te waarderen.
Blijkbaar is waardering iets dat op allerlei niveaus en in onderlinge samenhang bepaald wordt: je moet iets vaak een paar keer zien om het te kunnen waarderen, maar wanneer een bepaalde kritische grens overschreden is, gaat het je vervelen en ga je het weer minder mooi vinden. Bij schoonheid hoort een zekere exclusiviteit, iets dat de alledaagsheid en massaliteit overschrijdt, maar als je de enige persoon op aarde bent die iets mooi vindt dan is dat ook weer wat mager.
Mode schijnt ook volgens een vaste volgorde te verlopen: eerst ontstaat een trend in een kleine, exclusieve groep, dan wordt het opgepikt door wat early adapters, langzaam maar zeker volgt de grote massa en tegen de tijd dat die er genoeg van begint te krijgen, belandt het artikel in de ramsj van Zeeman-achtige winkels. Dit is overigens geen diep doorwrochte kennis van mij, maar iets dat ik heb geleerd uit The devil wears Prada... (wat dan ook weer meteen de meest belangwekkende boodschap van het hele boek/de film was).
 
Sommige dingen hebben een sterk tijdgebonden schoonheid, andere lijken standvastiger en blijven door de jaren heen mooi gevonden worden. Maar aan de eroderende kracht van de gewenning ontkomen waarschijnlijk uiteindelijk maar weinig dingen. Zo weet ik nog dat ik Eames-stoeltjes de eerste keren dat ik ze zag echt bijna duizelingwekkend mooi vond: zo eenvoudig, zulke mooie rondingen, zulke evenwichtige verhoudingen, zo perfect gewoon. Na honderden foto's van interieurs met Eames-stoeltjes gezien te hebben vind ik ze nog altijd heel erg mooi, maar toch... er is een zekere gewenning opgetreden, die grenst aan de verveling. Het in je huis zetten van Eames-stoeltjes is een beetje zoiets geworden als een 'Alle 13 goed'-plaat opzetten: het valt zeker in de smaak, je kunt je er als designliefhebber geen buil aan vallen, maar om nou te zeggen spannend? Nee.
Eames rocker chairs - Ik zou er nog steeds best heel graag een willen hoor...
 
Dat bijna van je stoel vallen van enthousiasme, van 'Wow, dit is zo mooi!' had ik een hele tijd geleden ook toen ik voor het eerst het werk van Atelier LZC zag. Zij zijn de ontwerpers van hele mooie prints, die ze zowel op papier als op textiel drukken. Zoals bijvoorbeeld deze mooie theedoeken:

En prints:

Als ik het werk van Atelier LZC zie, vind ik het nog steeds erg mooi. Maar dat wow-gevoel van het begin is veel minder. In de Ikea's, Expo's en Xenossen heb ik de afgelopen tijd allerlei klonen of soortgenoten van dit soort werk gezien en hoewel die het meestal niet halen bij het spul van bijvoorbeeld Atelier LZC, treedt er bij mij toch een zekere blaséheid ten aanzien van bloemetjes, vogeltjes, vlinders, herten, matroesjka's en bomen in mooie pastelkleurtjes op. Hoe mooi ook nog steeds. En eigenlijk vind ik dat ontzettend jammer. Want dat wow-gevoel, dat zou ik zo graag in volle glorie willen bewaren. Ook al hing het object van mijn wow-gevoel in elk standaard-Ikea-interieur, ik zou iedere keer opnieuw weer datzelfde originele gevoel van verwondering willen voelen.
Gewenning kan soms heel prettig zijn, vooral wanneer het gaat om vervelende dingen. Dan is het soms goed dat je er toch een beetje aan went. Maar in het geval van de mooie dingen blijf ik me het liefst zo lang mogelijk verwonderen.

Comments

Pruh on 2007-09-14 14:34
Ik heb het al een tijdje gehad met de bloemetjes en hertjes en handgemaakte flauwgekleurde etsyspullen. Vooral in de vs lijkt iedereen het wel te maken. Net als de pluhies eerst.
 
Maar echt bijzondere dingen die niet uit japan komen en een andere stijl hebben ben ik ook nog niet tegengekomen. 
Sabien on 2007-09-14 16:54
Mooi geschreven Nina. A pro po... Jouw blog lezen,is alvast iets wat bij mij gegroeid is (net zoals een modetrend waarschijnliik.) Aanvankelijk vond ik vooral de hoeveelheid tekst een beetje overweldigend. Nu ga ik met plezier een kopje koffie halen vooraleer ik aan je stukjes, en hun links, begin. Of hoe je stukje over omgaan met trends, eigenlijk ook op je blog toepasbaar is. Alleen ben ik er van overtuigd dat jij niet in de wibra of de zeeman der blogwereld terecht komt, uffa!
Nina on 2007-09-14 18:01
@ Sabien: dankjewel voor het mooie compliment, dat is heel fijn om te horen!
En wat betreft de lange stukjes: dat is wel grappig, toen ik net begon met dit weblog schreef ik vooral korte stukjes met veel plaatjes en af en toe een wat langere tekst. Helmut, m'n vriend, jammerde daar een beetje over: hij vond de langere teksten het leukst en wilde dus graag meer langere stukjes lezen. En ach, aangezien Helmut zo'n beetje m'n trouwste lezer was (sterker nog: hij was in die tijd ongetwijfeld zo ongeveer mijn enige trouwe lezer ) besloot ik hem maar wat terwille te zijn met langere stukjes... Je moet ten slotte iets voor je geliefde over hebben! En op de een of andere manier voelt het vaak alsof ik me er wat makkelijk vanaf maak als ik een kort, oppervlakkigstukje schrijf. Maar ik kan me best voorstellen dat al te lange lappen tekst wat intimiderend of ontmoedigend werken hoor! ]
Je reactie is in elk geval een goede reminder dat het niet perse een slechte service naar mijn lezers is om een korter stukje te schrijven, maar soms misschien wel een gunst!
Octavie (Bl-oxx) on 2007-09-14 22:27
Voor mij geldt dat dingen die ik (uiteindelijk) super- en tijdloos mooi vind altijd een soort drempeltje in zich herbergen.Dat je in eerste instantie, als je een dingetje voor het eerst ziet of een liedje voor het eerst hoort, denkt: hee: ik weet nog niet OF ik het mooi vind, maar er zit iets in waardoor ik er misschien vaker naar wil kijken of luisteren. Een drempeltje dus. Als ik dat drempeltje over ben, dan ben ik ervoor gevallen en is het vaak voor eeuwig. Dingen die je meteen in eerste aanblik kritiekloos mooi vindt, doorstaan de tand des tijds voor mij niet.
Lisa on 2007-09-16 13:07
Ja dat wow gevoel is altijd maar kortstondig he. ik merk dat ik in tegenstelling tot vroeger steeds minder voor het wow gevoel ga en meer en meer naar een wat dieper rustiger gevoel zoek. Alle kortsotnidge kicks zijn wel leuk maar voor je interieur is het wat moeilijk om ieder half jaar weer iets anders te kopen en al die prints en behangetjes met dieren en bloemen  blijken na een tijdje toch weer te vervelen. Mijn oplossing is dus om het wow gevoel in jezelf te houden en deze te visualiseren op je eigen interieur. Een witte ruimte die je in gedachte kleurt, nu ik dit schrijf denk ik dat een beamer of diaprojector wel ideaal is. Iedere week een andere afbeelding op de muur. En als je het zat bent zet je hem gewoon uit!
Ik ben heel benieuwd hoe jen nieuwe huis eruit zal zien. Niet alleen het dilemma van de kortsotnige kick maar ook nogeens de compromissen die je sluit met Helmut.
Of is hij niet zo moeilijk? 
on 2007-09-17 21:08
Hee Nina,
 
Moest wel even lachen toen ik de Eames schommelstoelen op je weblog zag. Tjerk heeft er laatst een voor belachelijk veel geld aangeschaft en ik snapte niet dat hij zoveel geld voor zo'n lelijke stoel had betaald, met een plastic zitting notabene!! Terwijl ik meestal toch wel een fan van je stijl ben..
Mochten wij ooit in een samenwonen-interieur-clash komen, wil je me dan een plezier doen en die stoel overnemen? ;)
 
Liefs, Karlijn
Nina on 2007-09-17 22:10
Whoo... die jongen heeft smaak Karlijn... Houden! Je begrijpt dat als jij en Tjerk ooit in zo'n interieur-clash belanden, ik zijn kant zal kiezen! Al wil ik de stoel uiteraardbestwel overnemen. Ik zal je binnenkort eens wat mooie voorbeelden laten zien van hoe je Eames-stoelen in je interieur op een mooie manier kunt combineren.
Of misschien toch maar een partnerruil overwegen... Helmut is namelijk ook dol op paars en rood enzo, toch ook jouw kleuren?
Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_social_profile
This is a required field
About Ninainvorm

My name is Nina, I'm a ceramics and paperwares designer and mom of Rosa and Julie. This blog is about making, living, liking, loving and so much more!

Want to get in touch? You can always send me an email through ik_ben_nina@hotmail.com.

Ninainvorm shop
Categories
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl