Ninainvorm
a blog about art, craft, design and beautiful everyday life
Where to buy

Maybe you can also find my stuff in your neighbourhood! Click here to see an up-to-date list of where you can buy my products.

Wholesale

Interested in selling Ninainvorm postcards, posters, art prints or ceramics in your own shop? You can send me an email at ik_ben_nina@hotmail.com to hear about the possibilities!

Droomhuisje
Vormgeving en mooie dingen zijn altijd dingen geweest waar ik interesse voor had, maar de afgelopen jaren is die 'passie' (om maar eens zo'n clichéterm te gebruiken - ik las laatst een column waarin de spot gedreven werd met onze moderne neiging om alles in termen van 'passie'  te willen gieten, van ons werk tot ons huisdier tot ons 'brood met liefde en passie', de nieuwste marketingvinding van de Albert Heijn) steeds verder gegroeid. Zeker sinds ik dit weblog bijhoud en ik de vele designcommunities en -blogs op internet ontdekt heb, is de belangstelling steeds meer uit de kluiten gewassen geraakt en lijkt het einde van mijn passie (nog maar eens!) vaak zoek. Ik vind het zo leuk, het maakt me zo enthousiast!
Maar in 'het echte leven' doe ik totaal iets anders. Ik volg een opleiding in een richting die met creativiteit toch vrij weinig te maken heeft, en ik heb geen idee of ik behalve een liefhebber ook een ontwerper, vormgever of maker zou kunnen zijn. Ik wil iets met dit plezier, deze passie (en nog maar eens!), maar ik heb geen idee of ik het in me heb om het niveau van het hobbyisme te ontstijgen. Het is een vreemde positie: het wordt soms te groot, te veelomvattend om nog hobby te zijn, maar het is te klein, te onduidelijk en onstabiel om het echt in een heldere vorm te gieten. Ik zou keramiek willen maken, kleding willen ontwerpen, huizen in willen richten, meubels en producten willen vormgeven, grafisch willen ontwerpen. Maar tegelijkertijd moet ik in alle eerlijkheid constateren dat ik weinig echt originele ideeën heb, ik heb vaak het zien van het werk van anderen nodig om geïnspireerd te raken, het zijn veel losse flodders maar er is niet één ding wat eruit springt of waar ik in uitblink. Ik denk dat ik wel een aardig oog heb voor het herkennen van andermans talent, maar weet niet of ik zelf ook zo'n talent heb. En dat is verwarrend. Want ik wil best mijn passie (andermaal!) volgen en mijn dromen achterna, zoals ze in de viva altijd ten sterkste aanbevelen, maar moet dat ook met een beetje realiteitszin en gevoel van richting doen.
 
Daarnaast botst mijn passie (jaja...) voor mooie dingen vaak toch ook een beetje met mijn hang naar betekenis en diepgang. Hoe je het ook wendt of keert, dingen zijn uiteindelijk toch maar dingen, teveel schoonheid gaat ook vervelen en alles lijkt al wel eens ontworpen of bedacht. Zou ik mijn leven willen wijden aan het maken van dingen? Of is dat veel te groots gedacht?
Ik weet het niet goed en dat maakt me onzeker. Is dit de zoveelste bevlieging van iemand die de neiging heeft overal korte tijd vol in te duiken, om na een jaar weer verveeld af te druipen? Is het de wens die ik nooit echt zal kunnen realiseren, zoals iemand met min tien nooit piloot kan worden? Wil ik de hele dag een beetje hobbyen om het verantwoordelijke leven te ontduiken? Of wil en moet ik hier op de een of andere manier werk van maken?
 
Op Emma's blog zag ik dit mooie 'Nirvana daybed' van het merk Home in Harmony. Ik kreeg meteen een blij gevoel toen ik het zag, een mooi zomers droomhuisje om in weg te kruipen. Maar op de een of andere manier riep het tegelijkertijd een soortgelijke ambivalentie op als bij hetgeen ik hierboven beschreef. Het ontwerp is mooi, het prikkelt me, het roept een fijne en idyllische wereld op. In gedachten zie ik het op mijn nieuwe dakterras staan en droom ik erin weg. Maar tegelijkertijd denk ik: hoe vaak heb je nou de kans en tijd om in zo'n mooi huisje weg te zitten te dromen? Wanneer is het daar in Nederland nou weer voor, wat doe je als het regent, waar laat je dat ding in de winter? Is zo'n huisje niet alleen zo perfect op de persfoto, of in een of ander tropisch oord, net als dat het leven op een regenachtig strand ook zelden zo romantisch is als in die ene Bacardi-reclame?
En dan ben ik bang dat het met mijn designdagdromen net zo is als met zo'n droomhuisje: leuk om erover te dromen en te fantaseren, maar uiteindelijk is het misschien toch vooral onpraktisch en weinig reëel. Ik weet het niet. Maar ik denk dat ik voorlopig nog even in dat droomhuisje blijf. Dan meldt de realiteit zich vanzelf wel.
 

Comments

Lisa on 2007-10-01 10:04
Oh! Zo herkenbaar! 
Als eerste:
Of je genoeg talent hebt om ontwerper of keramist te worden: ik denk het wel. 
Het belangrijkste is dat je gedreven bent in hetgeen wat je doet en dat je oog hebt voor wat esthetisch mooi is. Ook de meeste ontwerpers laten zich inspireren door anderen. Natuurlijk zijn er altijd vernieuwende ideen, maar die krijg je vanzelf als je constant met je vak bezig bent. Als je maar af en toe creatief denkt als hobby, dan heb je gewoon niet zoveel tijd om je hersens te laten tollen en na te denken over dingen als nieuwe ontwerpen en ideeen.
Daarnaast moet je ook nog genoeg techniek in huis hebben om je crea ideen uit te voeren, volgens mij heb je dat wel. Zeker met keramiek.
En je hoeft toch niet meteen een Hella Jongerius te worden? Als ge leut heit, niet war?
Als tweede:
Over zin of onzin van ontwerpen, styling en productontwikkeling.
Ik heb daar zelf lang mee geworsteld. Gisteren was Fleur(Pruh) bij mij in de 'Bentowinkel' en hadden we het ook nog over styling en de onzin vanpaniek bij stylisten over een verkeerd stofje of net verkeerd patroontje. Dat het eigenlijk onzin is, dat er belangrijkere dingen op de wereld zijn.
Zo had ik heel lang het idee dat het bezig zijn met je eigen 'kunst' een wel heel egoistische daad is. In dezelfde tijd kun je je ook nuttig maken voor anderen.
Maar ik ben nu wel van mening dat kunst en vormgeving bijdragen aan beter leefbare wereld en dat vormgeving ontzettend belangrijk in het dagelijks leven.
Wij leven nu eenmaal niet zoals in Afrika in de natuur. De natuur is perfect, de mens past zich daar op aan. In het drukke Nederland woont iedereen bovenop en onder elkaar, niks natuur en harmonie.Hierbij moet je zorgen dat iedereen tevreden is.
Veel mensen realiseren zich niet dat slechte vormgeving zoals in bijv.  architectuur bijdraagt aan verloedering. En brood en spelen zijn de basis voor een gelukkig bestaan.
Werken voor het brood en spelen in de vrije tijd. Maar wie zorgt ervoor dat er gespeelt kan worden? Wie zorgt ervoor dat die vrije tijd plezierig besteed kan worden?
Wij! Dus conclusie: je kunt je geheel zonder gene overgeven aan al je crea grillen, leef je uit, laat je gaan: het volk zal er blij mee zijn en genieten van je spel!
Halleluja Happiness!
Zo!

Nina on 2007-10-02 10:01
Dat is een fijn bericht Lisa, mercimerci!
Alina on 2007-10-02 14:19
Moeilijk, moeilijk...kan me jouw dilemma helemaal voorstellen!
 
Maar....moet je wel kiezen? Denk eens na over EN in plaats van OF. Mijn parttime baan als tandartsassistente geeft mij financieel de mogelijkheid en de ruimte om op de andere dagen in de week met mijn winkeltje bezig te kunnen zijn. Het maken en verkopen van zelfgemaakte producten via Internet kan bijvoorbeeld ook in de avonduren, terwijl je overdag een "gewone" ( ) baan kunt hebben.Zo'n combi-constructie zorgt ervoor dat je a) financieel niet aan de grond komt te zitten en b) je op je gemak kunt kijken waar je hart ligt, wat de mogelijkheden zijn, jezelf kunt ontwikkelen op het creatieve vlak etc.
 
Ik zou het in ieder geval jammer vinden als de creatieve wereld niet méér van Nina zou horen..
 

Nina on 2007-10-04 12:45
@ Alina: dat is inderdaad ook een beetje mijn eigen gedachte; het lijkt me een prettige constructie om een parttime baan te hebben die je wat zekerheid verschaft en daarnaast andere dingen te ontwikkelen.
Anderzijds denk ik soms dat ik een 'groot gebaar' moet maken, dat het daar nu misschien een goed moment is, omdat het anders makkelijk naar de achtergrond verdwijnt. En dan zou het wellicht ook een idee zijn om een opleding te volgen oid. Want anders blijft het misschien toch hobbyisme. Nou ja, ik weet het ook niet precies...
Comment
Your name/nickname
Your website url
Email
content_comment_social_profile
This is a required field
About Ninainvorm

My name is Nina, I'm a ceramics and paperwares designer and mom of Rosa and Julie. This blog is about making, living, liking, loving and so much more!

Want to get in touch? You can always send me an email through ik_ben_nina@hotmail.com.

Ninainvorm shop
Categories
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl Design by: Mooiestijlen.nl