Verwrongen mensbeeld
Ik had al niet altijd een even optimistisch beeld van de mensheid, laat staan van de doorsnee internetter, maar de laatste tijd begint dat beeld nog veel verwrongener te raken. Sinds ik een vrolijk-onschuldig stukje heb geschreven met als titel 'gluren bij de buren', over hoe leuk het wel niet is om de interieurs van de huizen in je buurt te bekijken ('bekijken', dat klinkt al direct een stuk aangenamer!) scoor ik een record-aantal verwijzingen van Google. Gluur-verwijzingen, welteverstaan.
Een kleine greep uit het aanbod alleen al van de laatste twee dagen, wat slechts een topje is van de grote gluur-ijsberg van afgelopen week:
'gluren bij de buren' (2 keer)
'gluren bij de buren, naakt'
'gluren' (2 keer)
'naar mensen gluren'
'onder jurkje gluren'
'als schoenen konden gluren'
Met name de laatste zoekopdracht fascineert me overigens wel: als schoenen konden gluren?
Ik ben er niet gelukkig mee, met al die gluurfiguren. Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat internet een gluurmedium bij uitstek is. Maar toch geeft het me een lichtelijk onprettig gevoel als dat soort gluurmensen zomaar mijn vrolijke landje binnen komen gewandeld. Noem me een naïeve struisvogel, maar ik hou het hier gewoon graag luchtig en mooi. Misschien moet ik in de toekomst gewoon zo'n gristelijke internetfilter op mijn weblog zetten, die alle mogelijk compromitterende termen er voor me uitzeeft, en ze meteen ook maar vervangt door vriendelijkere woorden als 'rolmops' of 'pantoffelheld'. Dit stukje zou daar dan alvast vol mee staan, en dat zou dan weer een enorme aanwas van rolmopsen en pantoffelhelden richting mijn weblog genereren. Het kan slechter. Nu zorgt dit stukje ongetwijfeld voor de komst van nog meer googlegluurders. En nog harder online klagen zorgt weer voor nog meer van die sujetten. Het is een vicieuze cirkel...
Een schrale troost en oppepper voor mijn danig geknakte moraal is dat er gelukkig ook nog altijd mensen op zoek zijn naar dingen als 'knakworst', 'bijtjes knutselen of 'creatief kussen'. Dat zijn onschuldige dingen toch? Toch? Of...?
Ik word langzaam een beetje paranoia geloof ik.
Comments